Oblężenie Jasnej Góry, czyli kolejne polskie zwycięstwo
Listopadowa rocznica
Belägringen av Jasna Góra, czyli po polsku ”Oblężenie Jasnej Góry”, miało miejsce podczas tak zwanego „potopu szwedzkiego”. Było to dokładnie w dniach od 18 listopada do 27 grudnia 1655 roku. Gdy natomiast wojska niemieckie podczas II wojny światowej zajęły klasztor jasnogórski, Henrich Himmler podobno powiedział…ale tu widać potęgę polską…Jak zatem widzimy, Polacy zawsze potrafili wydrzeć z każdych kajdan to,co należy do nich.
Ciężkie działa pod Częstochową
Niedawno obchodziliśmy Święto odzyskania Naszej Niepodległości. Ale w miesiącu listopadzie ważnym faktem też był najazd szwedzkich wojsk na Częstochowę, a świetnym negocjatorem w tym konflikcie okazał się przeor zakonu paulińskiego Augustyn Kordecki. W dniu 22 listopada 1655 roku, szwedzki oficer Burchard Müller wysłał do króla Karola X Gustawa stosowny list, a w nim bardzo prosił o dostarczenie mu ciężkich dział pod Częstochowę. W nocy 25 listopada wspomnianego roku, przewidujący dozbrojenie Szwedów Polacy, służący pod dowództwem Piotra Czarnieckiego, zorganizowali tak zwany „wypad na wroga”, podczas którego uszkodzili dwa działa i przy okazji wycięli wrogą załogę, obsługującą wspomniane działa.
Obietnice Kordeckiego
W tym samym czasie Szwedzi uwięzili dwóch wysłanych posłów polskich, w osobach braci zakonnych częstochowskiego klasztoru. Przeor wspomnianego klasztoru, Augustyn Kordecki, by uwolnić swoich ludzi, obiecał iść ze Szwedami na tak zwane układy. Po uwolnieniu zakonników, gdy doszło do rokowań, polski przeor częstochowski twardo odrzucał wszelkie żądania, dotyczące możliwości poddania klasztoru.
Ogromne posiłki dla Szwedów
W końcu listopada 1655 roku, Szwedzi otrzymali ogromne posiłki w postaci 600 dobrze uzbrojonych ludzi oraz otrzymali oni 3 wielkie armaty. Wystosowano zatem kolejne żądanie polskiej kapitulacji, które, rzecz jasna, znów zostało odrzucone przez Augustyna Kordeckiego. Jednym z żołnierzy, służący w polskiej chorągwi był Tatar, który ostrzegł Polaków, by żadną miarą nie poddawali „świętej twierdzy ludziom plugawym i wiarołomnym”.
Nieustający ostrzał wrogiej artylerii
„Twierdza”, czyli innymi słowy klasztor częstochowski na Jasnej Górze znajdowała się pod ciągłym szwedzkim ostrzałem. Jednakże szwedzkie działa mierzące w polskie mury nie mogły zaszkodzić ich obrońcom. W dniu 10 grudnia dotarła pod Jasną Górę szwedzka artyleria oblężnicza. A były to wielkie półkartauny 24-funtowe i cztery ćwierćkartauny 12-funtowe, wraz z którymi przybyły 2 kompanie zaciężne. Po przybyciu tych dział pod Częstochowę wzrosła wielokrotność bombardowania polskiej twierdzy. Podczas tego ostrzału zniszczono niektóre mury klasztorne od strony północnej oraz od strony wielkiego bastionu Świętej Trójcy. Mimo tego nie był to dla Szwedów okres korzystny, ponieważ artyleria klasztorna zadała im ogromne straty.
Opór polskiego klasztoru
Twardy a przy okazji skuteczny opór częstochowskiego klasztoru, zdumiewał przyzwyczajonych do zwycięstw szwedzkich najeźdźców. W odpowiedzi na nieustające bombardowania wroga Polacy w dniu 14 grudnia zniszczyli jedną obronną redutę szwedzką wraz z półkartauną, czyli działami stojącymi na przodzie grupy oblężniczej. Z czasem Szwedzi regularnie ostrzeliwali polską kurtynę południową i zaczęli jednocześnie kopać tunel pod klasztorem, aby podłożyć tam wybuchowe ładunki.
Obrona Jasnej Góry na obrazie Januarego Suchodolskiego/ pl.wikipedia.org
Polacy pod wodzą Zamoyjskiego
Polacy, walcząc pod dowództwem Stefana Zamoyskiego, ostro ostrzeliwali Szwedów, aż do momentu, gdy im pękła jedna z większych armat oblężniczych. Burchard Müller w rozkazie od swojego króla otrzymał nakaz natychmiastowego wyjazdu do Prus, by wspomóc tam toczącą się wojnę oblężniczą. Müller szybko zdał sobie sprawę, że oblężenie Częstochowy szybko się zakończy. Aby nie stracić swojego oficerskiego wizerunku, zażądał on w liście do Kordeckiego 60 tysięcy talarów, co spowoduje, że Szwedzi odstąpią od natarcia. Przeor Częstochowski odpisał mu, że zapłaciłby chętnie na początku oblężenia, ale teraz nie może, gdyż szwedzkie wojska dokonały zbyt wielkich zniszczeń…. Dnia 27 grudnia Szwedzi definitywnie zakończyli oblężenie. Stefan Zamoyski powiedział wówczas znamienne słowa…nikt nie pokona Polaków wyposażonych nawet w najmarniejsze działa…
Ewa Michałowska-Walkiewicz





