A był to rok 1944…wciąż pamiętamy
Bohaterstwo ludności Warszawy
Powstanie Warszawskie, to innymi słowy zbrojne wystąpienie mieszkańców Warszawy, oczywiście przeciw Niemcom. Było to jednocześnie polityczne wystąpienie przeciwko ZSRR i jego komunistycznym rządom. Dowództwo Armii Krajowej planowało samodzielnie wyzwolić stolicę, bez „pomocy” Armii Czerwonej.
Godzina „W”
Po wybuchu Powstania Warszawskiego, do którego doszło dnia 1 sierpnia 1944 roku o godzinie 17.00, zdradziecka Armia Czerwona wstrzymała ofensywę, którą prowadziła przeciw Niemcom. Radziecki dyktator Józef Stalin, jak czytamy to w licznych opracowaniach historycznych konsekwentnie odmawiał udzielenia powstaniu pomocy. Wsparcie udzielone Polakom przez Stany Zjednoczone i Wielką Brytanię, miało jednak ograniczony charakter, no i rzecz jasna nie wpłynęło dostatecznie na sytuację walczących warszawiaków. Słabo uzbrojone oddziały powstańcze, przez 63 dni prowadziły samotną walkę z przeważającymi siłami niemieckiego agresora.
Najmłodszy powstaniec
Witold Stefan Modelski posługujący się pseudonimem „Warszawiak” przyszedł na świat dnia 11 listopada 1932 roku w Warszawie. Zginął on w dniu 20 września 1944 roku również w Warszawie. Służył on w powstaniu warszawskim jako łącznik w batalionie „Gozdawa”. Był to najmłodszy uczestnik walk powstańczych odznaczony Krzyżem Walecznych.
Zaraz na początku wojny
Po spaleniu mieszkania państwa Modelskich podczas ostrzału miasta, rodzina małego Witka przeniosła się na ul. Leszno. Tam Witold pozostawał pod opieką matki pani Jadwigi, aż wybuchło powstanie warszawskie. Już na początku sierpnia 1944 roku, Witek przyłączył się do Zgrupowania „Radosław” w batalionie Parasol. Tuż po upadku Woli, Witold przeszedł na do „Grupy Północ” walczącej na Starym Mieście.
Niezwykła charyzma chłopca
Chłopiec ten charakteryzował się niezwykłą wprost odwagą. Niestety wojna bezlitośnie obeszła się nawet z najmłodszymi jej uczestnikami. Witold poległ dnia 20 września 1944 roku na Wybrzeżu Czerniakowskim. Pochowany został na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek z batalionu „Parasol”.
Odnalazła go matka
Zaraz po wojnie jego matka przy pomocy sanitariuszek z PCK, odnalazła ciało syna podczas ekshumacji żołnierzy powstania na Górnym Czerniakowie. Pod osłoną nocy przewiozła jego ciało na Powązki, tam pochowała je tuż przy murze cmentarnym. Kilka lat po tym incydencie, jego zwłoki przeniesiono do kwatery żołnierzy i sanitariuszek z batalionu „Parasol”. Witold Modelski to Patron Sali Małego Powstańca w warszawskim Muzeum Powstania Warszawskiego.
Dnia 2 października 1944 roku, Armia Krajowa zaprzestała działań ofensywnych i wysłała emisariuszy w celu wynegocjowania warunków kapitulacji. Jednak negocjacje prowadzone w Ożarowie Mazowieckim, wydłużyły się o jeden dzień. Powstanie upadło, ale nigdy nie upadł jego duch….duch Wolnej Polski.
Ewa Michałowska – Walkiewicz
