Czy świat powinien się bać czy też, przeciwnie – radować?

Czy świat powinien się bać czy też, przeciwnie – radować?

W ciągu ostatnich mniej więcej 11 lat, trwa intensywna rozróba połączona. Mówią na to operacja Hybrydowa. 

Nie pamiętam dokładnie, niejaki Churchill w Fulton ok roku Pańskiego 1946, ogłosił „urbi at orbi”, że oto rozpoczyna się kolejny etap tego samego, prowadzony jedynie innymi sposobami. Nazwał to „zimną wojną”. Warto może wskazać, że wszystko co wiąże się z porządkiem wojny, wojny zimnej, wojny zastępczej, etc etc swój rodowód czerpie w „doktrynie” wyznawanej na jakimś mniej lub bardziej określonym terytorium, doktrynie pozostającej w opozycji do „poglądów na sprawy” (w tym sprawy świata), uznawanej na innym obszarze. A na „gorąco”, wszystko zaczęło się w 1914 roku, w Sarajewie … 

Mamy zatem ciąg dalszy nieustannego sporu starego Rzymu z nadciągającymi ze wschodu (bo z Atlantyku może jedynie nadciągać burza, wiatry i woda) Hordami barbarzyńców / pogan. Oraz jego odmianami.

Odmiana Persko – Szyicka

zasługuje na uwagę z kilku powodów.

  • Organizacja społeczeństwa – której bazą jest szeroko rozumiana rodzina, związki plemienne a na górze państwo; w modelu tym istotna jest decentralizacja niektórych decyzji, wykonywana w taki sposób aby zapewnić spójność z całym państwem

  • ustrój państwa – kiedy jego doktryna oraz bieżące decyzje, podporządkowane są, wyspecjalizowanej agendzie tzw. ajatollahów (przywódcy religijni szyitów)

  • siły militarne – dzięki rozbudowanej liczbie „rodzajów oddziałów”, mających różne „zadania”, ale pozostające pod szczególnym nadzorem aparatu ajatollahów, pozostają „jakby niezależne”

  • baza – przemysł, głównie wspierany w zakresie produkcji dla zaopatrzenia i wyposażenia armii, rozwija się bez jakichkolwiek przeszkód natury biurokratycznej; po co tutaj wywlekać, kto za to płaci?;

  • polityka społeczna – (kto chce rozumie jak chce), tyle że w Iranie doktryna szyicka zastępuje każde rozwiązanie, znane gdzie indziej na świecie i nie dopuszcza odmienności; na świecie także. Jak to określają krajanie Goethego „Ordnung muss sein”.

  • Z punktu widzenia doktryny szyickiej, na świecie dopuszczalny jest jedynie taki porządek, który określa szyizm. Skąd my to znamy?

Trudno nie zauważyć, że tego typu „wiara”, nie pozostawia ani Szyitom ani reszcie świata złudzeń co do tego „Jak ma być”. Rozdzieranie szat, płacz, tragedia małych dzieci, etc etc z całą pewnością nie przyniosą rozwiązania ani nawet nie zbliżą kogokolwiek do „stołu rokowań”. Nawet wtedy, kiedy stół będzie okrągły, bez widocznych kantów, czy podostrzeń. Taka „wiara” wprawdzie nie przenosi gór, ale próbuje ze wszech sił, uniemożliwić gór poruszenie. Jednak tego rodzaju dygresja nie napotyka na jakiekolwiek przyjęcie.

W medycynie, największe sukcesy odnosi chirurgia. Tam gdzie zawodzą inne metody, chirurgia pozostaje jedyną ostoją, nadzieją, jedynym rozwiązaniem. Jest oczywiste, że nie wszystkim zabieg chirurgiczny przynosi pożądany rezultat. Stan pacjenta jest w stanie skomplikować nawet najbardziej precyzyjny zabieg. Tkanka, która już nie „pracuje jak należy”, musi zostać usunięta i/lub zastąpiona inną. Tak poucza doświadczenie.

Pacjent może ewentualnie wyrażać zgodę na zabieg, lub może być z różnych powodów takiej możliwości pozbawiony. Jednak poddany operacji, ma szanse aby przeżyć. Choice is yours and life may be as well.

p.s. u muzułmanów,  i u szyitów jest tak, że zostać męczennikiem oznacza przepustkę do raju; a w raju, jak wiedzą to nie tylko muzułmanie, na każdego męczennika czeka cierpliwie 77 hurys. Czy inna opcja, stwarza tego rodzaju nadzieje?

Marcisz Bielski /GH/ USA /22.03.2026