Moda polska w XIX wieku

Redakcja „Polish News” odwiedza wystawy na Mazowszu i Kielecczyźnie

XIX stulecie zwyczajowo nazywane jest „wiekiem długim”, ponieważ obowiązywały wówczas długie kreacje dla pań z najczęściej szytym długim rękawem, nawet w sukienkach letnich.

Ubrania na codzień wystawa mazowiecka

Przykład stroju

Warto pamiętać, że wyeksponowanie estetycznych walorów na przykład kobiecego stroju, związanych było z zastosowaniem prostoty ale przy okazji funkcjonalności jego noszenia. Wiek wcześniej, moda kobieca posiadała rozbudowane formy, polegające na noszeniu szerokich krynolin i szycia na sukniach mnóstwa falbanek wspartych na tak zwanych „sztywnych rogówkach”. W XIX wieku, za wszelką cenę chciano się tego pozbyć, aby forma damskiej kreacji, wyglądała na elegancką i wygodną zarazem. Emanowała wówczas w szytym stroju przede wszystkim skromność oraz naturalność. Co niektórzy uczeni dziewiętnastowieczni mawiali, że dobrze, że wymyślono wówczas pociągi, ponieważ kobiety właśnie do pociągów, zaczęły stosować wygodniejsze i mniej okazałe stroje.

Zwiewne tuniki

Moda damska pochodząca z XIX stulecia zastosowała po raz pierwszy zwiewne tuniki, które opływały na kobiecej figurze, nigdy nie krępując jak wspomniane wcześniej krynoliny ruchów i nie uniemożliwiały one dogodnego siadania na krzesłach i taboretach. Lekkie konstrukcje sukien dziewiętnastowiecznych raczej podkreślały talię i nadawały smukłości sylwetce każdej pani.

Wystawa mazowiecka dotycząca mody dla służby

W domach szlacheckich

W rezydencjach szlacheckich kobiety w Polsce swoją elegancję i pozycję społeczną, manifestowały poprzez starannie dobrane stroje. Na nich podobnie jak w czasach minionych, znajdowały się czasem bogate zdobienia i detale. Delikatnie rzecz ujmując, moda szlachcianek była pewnym wyrazem ich indywidualnego gustu, ale przemawiała ona mimo wszystko za „poziomem posiadania”. Stroje te zatem odzwierciedlały regionalną tradycję, nawiązanie do europejskości, co czyniło je eleganckimi i wyjątkowymi zarazem.

Przede wszystkim pragmatyzm

Odzież ta, podkreślała estetykę i pragmatyzm. Nigdy nie ograniczała ona ruchów ani szlachciankom ani też służbie. Umożliwiała zatem moda dziewiętnastowieczna dogodne poruszanie się kobiet pracujących, jak też i tych, które działały w organizacjach dla sufrażystek i społeczników.

Ewa Michałowska- Walkiewicz