Początki zorganizowanej Straży Pożarnej w Starachowicach

 Dom „Strażaka” na początku swego istnienia

Początki zorganizowanej Straży Pożarnej w Starachowicach

Straż powołano w Wierzbniku

W sierpniu każdego roku, wspomina się zawsze pracę polskich strażaków, ponieważ właśnie w tym miesiącu a dokładnie w 1939 roku, polskie Straże Pożarne (wtedy nazywane ogniowe) włączone zostały w system cywilnej obrony przeciwlotniczej. Redakcja „Polish News” wybrała się zatem do Starachowic, aby w dawnym budynku „Strażaka”, powspominać o prężnie działających pracownikach tego resortu, jak i o historii tego obiektu.

Jak wiemy

W roku 1904 powołano do istnienia Ochotniczą Straż Pożarną w ówczesnym Wierzbniku, czyli mieszkaniowej części miasta Starachowic. Podstawowym elementem lokalnej historii pożarnictwa w tym mieście, stała się rzecz jasna wybudowana w latach dwudziestych ubiegłego stulecia, historyczna remiza nosząca zwyczajową nazwę „Strażak”. Aktualni właściciele „Dworku Świętokrzyskiego” a niegdyś wspomnianego „Strażaka”, ciężką pracą całej rodziny, w czasie ostatnich 30 lat, przeprowadzili generalny remont tego najstarszego obiektu w Starachowicach, który jest jego wizytówką. Wspomniany budynek służący niegdyś jako remiza dla pracowników Ochotniczej Straży Pożarnej, tak zwany „Strażak”, przez długie dekady nie tylko był miejscem pracy strażaków, ale też stanowił on centrum życia społecznego, a nawet można powiedzieć ze i kulturalnego.

Samochody marki „Star”

Działalność strażaków

Działalność Ochotniczej Stry Pożarnej w Starachowicach opierała się oczywiście na Komendzie Powiatowej Straży Pożarnej w tym mieście, jak również na wspierających ją jednostkach również OSP z terenu całego powiatu. Starachowiccy strażacy, latami korzystali z legendarnych już dzisiaj samochodów marki „Star”, które produkowane były w miejscowej starachowickiej fabryce.

Polskie pożarnictwo

W dwudziestoleciu międzywojennym polskie pożarnictwo przeszło proces zjednoczenia ( rzecz jasna po zaborach ) i intensywnej modernizacji. Kluczowym momentem było powołanie w dniach 8–9 września 1921 roku, w czasie I Zjazdu w Warszawie Związku Straży Pożarnych RP.

  • OSP w Starachowicach

    Starachowicka OSP stanowiła zatem fundament ochrony przeciwpożarowej nie tylko miasta ale i okolicznych wiosek. Znaczącą rolę w rozwoju pożarnictwa nie tylko w Starachowicach ale w całej Polsce, odegrał generał a zarazem pionier pożarnictwa Bolesław Chomicz. Ówczesne przedwojenne Straże Pożarne, pełniły nie tylko funkcje ratowniczo-gaśnicze. Ale też przy tych właśnie jednostkach działały na przykład orkiestry dęte, chóry, a nawet amatorskie teatrzyki i biblioteki.

Wyposażenie pierwszych strażaków

  • Większość jednostek strażackich w okresie międzywojennym, bazowała na tak zwanym „taborze konnym”, przewożącym pompy ręczne lub tak zwane „beczkowozy”. Dopiero pod koniec lat trzydziestych ubiegłego stulecia, zaczęto sukcesywnie wprowadzać pierwsze samochody pożarnicze oraz motopompy spalinowe. Ale warto jest w tym miejscu powiedzieć, że sprzęt konny wciąż wtedy przeważał.

Straż w „Strażaku”

Straż Pożarna we wspomnianym obiekcie, stacjonowała dobre pół wieku. W okresie międzywojennym dobudowano tutaj salę, w której zlokalizowano pierwszą w mieście placówkę kulturalną, która nosiła nazwę „KINO-TEATR”. Podobno pamiętnymi się stały bardzo długie kolejki mieszkańców miasta Starachowice po bilety na kinowe seanse. Bardzo często odbywały się tutaj zabawy pracownicze, imprezy kulturalne, zawody sportowe nie tylko dla najmłodszych, no i oczywiście oczekiwane przez wszystkich starachowiczan pokazy strażackie. Z biegiem czasu, „Strażak”, służył jako punkt zborny przy organizowanych grupowych wyjazdach wczasowiczów oraz kolonistów.

Przejęcie obiektu

Z biegiem czasu, obiekt ten został przejęty przez starachowicką Fabrykę Samochodów Ciężarowych no i jak wiemy, funkcjonował tu Dział Socjalny tego przedsiębiorstwa, które już dziś nie istnieje. Teraz budynek ten doczekał się przekształcenia w obiekt rekreacyjno-kulturalny, który mimo wszystko czeka na pomoc jakiegoś dobrze prosperującego inwestora.

Ewa Michałowska -Walkiewicz