Deportacje Polaków w głąb Rosji w lutym, 1940 roku

www.jagiellonia.org

Deportacje Polaków w głąb Rosji w lutym, 1940 roku

Jak wiemy Polacy mieszkający na wschodzie kraju w okresie II Rzeczpospolitej, okres wojny kojarzyli zawsze z przymusowymi deportacjami w głąb Związku Sowieckiego. Była to jak wiemy niesamowicie brutalna forma zbiorowych represji sowieckiego okupanta, wobec bezbronnych Polaków.

Agresja w dniu 17 września 1939 roku

W wyniku agresji Związku Sowieckiego na Polskę, która miała miejsce w dniu 17 września 1939 roku, wschodnie obszary Rzeczypospolitej niestety znalazły się w granicach wspomnianego państwa. Dla mieszkających tam niegdyś naszych rodaków, oznaczało to stawienie czoła nowej okrutnej władzy. A jak wiadomo władza ta, wszelkimi sposobami zmierzała do wynarodowienia polskich obywateli. Metody, jakie stosowali Sowieci wobec Polaków, były bardzo różnorodne, a przede wszystkim była to sowietyzacja oświaty, propagowanie wychowania dzieci bez Boga, przymusowa paszportyzacja, jak wiemy odbierająca naszym rodakom ich dotychczasowe polskie obywatelstwo. Towarzyszyły temu także wszechpotężny terror no i oczywiście nagminne aresztowania.

Niszczenie śladów polskości

Wspomniane deportacje obywateli polskich na Syberię, miały jak wiemy doprowadzić do totalnego zniszczenia śladów polskiej państwowości na terenach wschodniej RP. Przymusowe deportacje objęły przede wszystkim polską elitę. Była to jak wiadomo część społeczeństwa polskiego, najbardziej świadoma swej narodowości i przynależności do Polski i jej korzeni. Deportowanych Polaków, traktowano jako „element kontrrewolucyjny”, który działa na destabilizuję sowieckiego ładu. Musowe usunięcie intelektualnej polskiej elity z granic naszego państwa, było podstawowym warunkiem skutecznej sowietyzacji.

Dzień 10 lutego 1940 roku

Pierwsza wywózka Polaków na Syberię, miała miejsce w dniu 10 lutego 1940 roku. Polaków wywiezionych do Rosji, rozmieszczono w różnych obwodach Związku Radzieckiego. Głównie Polacy trafiali tam, gdzie był przemysł leśny, w którym Rosjanie nie chcieli pracować. Scenariusz każdej deportacji był zawsze jednakowy. Nad ranem, miało miejsce walenie do drzwi kolbami karabinów, krzyki, bicie, popędzanie, płacz kobiet i ich dzieci. W przeciągu kilkunastu minut ludzie tracili dorobek życia, ponieważ musieli ze sobą zabrać tylko najpotrzebniejsze rzeczy. Często była to jedynie odzież i jedzenie.

Trójki operacyjne

Deportacje przeprowadzały tak zwane „trójki operacyjne NKWD”. Działały one według specjalnych wytycznych. Po wejściu do polskich domów, funkcjonariusze oznajmiali mieszkańcom decyzję o przymusowym ich wysiedleniu. Wówczas to następowała rewizja takiego domu, w poszukiwaniu broni lub tak zwanych „materiałów polskich”, np. ulotek propagandowych. Wszelkie prawa jakie miał wówczas Polak, obowiązywały jedynie na papierze. Deportowani raczej wtedy byli pozbawieni jakiegokolwiek prawa, nawet prawa do własnego człowieczeństwa.

ipn.gov.pl

Tragedia podróży

Zesłańców czekała bardzo męcząca podróż trwająca niekiedy kilka tygodni. Polacy jadący w bydlęcych wagonach, pozbawieni byli nawet wody pitnej i toalety. W takich transportach szybko namnażały się wszy i pchły. Najsłabsi deportowani często podczas takiego transportu umierali.

Dziś wspominamy tych Naszych Rodaków, którzy gdzieś zginęli na nieludzkiej ziemi syberyjskiej tajgi.

Ewa Michałowska- Walkiewicz