“Palm Jazz Festival” Festiwal Form Etnicznych I Jazzowych

krzyztof

 

Pierwsza?! Publiczność zgromadzona wręcz tłumnie w Gliwickim Teatrze Muzycznym, Scena „Bajka”, a także w klubie Siedlisko na Festiwalu Form Etnicznych i Jazzowych, zorganizowanym na przełomie września i października 2010 przez Fundację Integracji Kultury wydawała się tak zżyta i zaprzyjaźniona, jakby wydarzenie odbywało się cyklicznie, co najmniej po raz piąty.

krzyztof

W ciągu dziewięciu dni festiwalowych, na dwunastu różnorodnych koncertach i dwóch jam sessions pojawiło się w sumie około czterech i pół tysiąca słuchaczy zaczarowanych niełatwą przecież muzyką, a także wyjątkową atmosferą stworzoną przez 44 wykonawców z 15 krajów. www.palmjazz.pl

Koniecznie należy podkreślić, że olbrzymie, unikalne, autorskie przedsięwzięcie muzyczne jest zasługą Krzysztofa Kobylińskiego, kompozytora, wszechstronnego muzyka i promotora młodych talentów, wcześniejszego pomysłodawcy takich wydarzeń jak Boom Jazz, który na festiwal zaprosił twórców, osobiście przez siebie poznanych w trakcie wieloletnich podróży. Wyprawy te zaowocowały zaproszeniem do Gliwic takich sław światowego formatu jak Trilok Gurtu, Louis Sclavis, Adam Rogers, Clarence Penn, Michael Rabbia i wielu, wielu innych.

Formuła wydarzeń festiwalowych zakładała wszechstronność muzyczną i różnorodność gatunków, skupionych wokół muzyki improwizowanej. Zmieniające się składy i przetasowania wewnątrz nich świadczyły o wielkiej dozie profesjonalizmu, pokazując najwyższą klasę i kunszt twórców ze wszystkich niemal stron świata. Wielokulturowość od Syberii po Afrykę przez Izrael, Europę i Stany Zjednoczone scalona została w jedno dźwiękami instrumentów i głosami wokalistów.

W pierwszym dniu koncertowym mieliśmy okazję usłyszeć znakomite „Dima Gorelik Trio” łączące kraje, kontynenty i pokolenia, a także różne tradycje muzyczne, w składzie Dima Gorelik (gt – ISR) artysta współpracujący z takimi muzykami jak Avishai Cohen czy Max Roach, Jan Cichy, członek legendarnych formacji jak np. Extra Ball (bg – POL), Bartek Staromiejski (dr – POL) wydobywający z perkusji dźwięki przypominające miejscami  delikatne poganianie konia do galopu po słonecznej łące, a nawet…klepanie po pośladkach, czy też może zadzie… Nawet różnica pokoleń między basistą a pozostałymi wykonawcami nie była w stanie przeszkodzić energetycznemu, hedonistycznemu wręcz przekazowi,  płynącemu nie tylko z wnętrza instrumentów, ale może przede wszystkim z serc muzyków.

Po przerwie na scenie zapanował zupełnie inny klimat. Kwintet smyczkowy, w przytłaczającej większości damski, czego nie omieszkał zauważyć prowadzący koncerty Tomasz Beller, z akordeonistą i pianistą – wirtuozem – Borysem Malkovskim, wprowadził publiczność w nastrój muzyki współczesnej improwizowanej. 

Drugiego dnia na Scenie „Bajka” pojawiła się zjawiskowo stylizowana na góralski haute couture i porywająca publiczność do śpiewu i tańca Hania Rybka z Góralami w całkowicie polskim składzie. Po nich nastrój stonował duet Marina Zakharova (UKR – voc, pno) i Orhan Agabeyli (AZE – percussion).

Bura Październik rozpoczął się dwoma jamowymi wieczorami w klubie „Siedlisko”, gdzie wystąpili kolejno Arek Skolik (prowadzący – dr), Tomasz Kupiec (dbass) i Bogusław Kaczmar (pno), wszyscy z Polski, a następnie Thomas Sanchez (prowadzący – MEK – dr), Guil Guimares (BRA – dbass), Tomek Mucha (POL – vn) i rewelacyjny pianista młodego pokolenia – Tomek Bura (POL – pno). Niemałą sensację wzbudziło nieoczekiwane pojawienie się Triloka Gurtu, gwiazdy kolejnego wieczoru.

Tomek Bura

Trzeci dzień koncertowy był dla mnie punktem kulminacyjnym. Uczta muzyczna złożona z dań najwyższych lotów, zaserwowana przez organizatorów w postaci dwóch koncertów. Najpierw solowego występu Triloka Gurtu, indyjskiego prekusisty znanego całemu światu, członka legendarnej Mahavishnu Orchestra, grającemu w składach z niemal wszystkimi sławnymi muzykami (dość wymienić Johna McLaughlina, Jana Garbarka, Pata Metheny), niestrudzonego propagatora idei „muzyki dla wszystkich” , którą w Gliwicach wcielał w życie poprzez przerabianie wraz z publicznością popularnej „Szła dzieweczka do laseczka” na indyjską modłę. Zestaw perkusyjny, złożony z tabli, niezliczonej ilości przeszkadzajek, a nawet ocynkowanego wiadra, kosztował, według słów jego wybitnego posiadacza, nie więcej niż 40 dolarów i w większości wykonany został przez artystę samodzielnie. Muzyka, przez Triloka Gurtu wydobyta, była z całą pewnością bezcenna.

nadishana Tego wieczoru wysłuchaliśmy jeszcze przebogatego w nastroje, kompozycje, improwizacje, interpretacje i aranżacje koncertu międzynarodowego projektu pod przewodnictwem Krzysztofa Kobylińskiego, który zdobył zasłużone owacje na stojąco i wielokrotnie bisował. W składzie, oprócz lidera (POL – pno, vocoder) wystąpili: znany już publiczności, niesamowity gitarzysta Dima Gorelik, (ISR), Vladiswar Nadishana (RUS – ethno instruments) wyposażony w iście czarodziejskie instrumentarium, którego przeznaczenia czasami trudno się było domyślić.

 Vladiswar Nadishana

Tom Dayan (ISR – dr) absolwent wydziału kompozycji klasycznej w zupełnie nieklasycznym repertuarze oraz młoda, drobniutka wokalistka o anielskim głosie w nieprawdopodobnej skali, szkolonym do śpiewu operowego, Reut Rivka Shabi (HOL/ISR – voc).

W dniu kolejnym wysłuchaliśmy niezwykle ekspresyjnego Nadishana Trio: Vladiswar Nadishana (RUS – ethno instruments), Steve Shehan (GB – percussion), Armin Metz (GER – bg).

Końcowy weekend, trwającego dwa tygodnie wydarzenia, rozpoczęli bardzo różnymi projektami w dwóch składach nowojorczycy: Adam Rogers (USA – gt) i najbardziej chyba obecnie pożądany przez światowe składy perkusista Clarence Penn (USA – dr), mający na swym koncie przygody muzyczne między innymi z Mikem Sternem, Stanleyem Clarke, Dizzy Gillespie, Robertą Flack, Wyntonem Marsalisem, Christianem McBride i Charlie Hadenem. Pierwszy projekt, Fima Ephron Band (USA – bg) poświęcony był muzyce nieocenionego giganta jazzu, Theloniusa Monka, drugi, Adam Rogers Trio z Matthew Brewerem (USA – dbass), który rezonował wraz z kontrabasem, to w większości kompozycje lidera, stanowiące nieprawdopodobną dawkę melodyki i wirtuozerii instrumentalnej na najwyższym poziomie.

Kolejny wieczór należał do Louisa Sclavisa (FRA – saxes), Michelle Rabbia (ITA – percussion), artystów, których przedstawiać nie trzeba.  

Na deser i zwieńczenie Festiwalu Form Etnicznych i Jazzowych „Palm Jazz Festival” wystąpiło Kalevi Louhivuori Sun Trio, w składzie: Kalevi Louhivuori (FIN – tp, flugelhorn), Olavi Louhivuori (FIN – dr), Antii Lotjonen (FIN – dbass)  oraz polska formacja rodzinna „Nisza” z Jackiem Mielcarkiem (klarnet), Kubą Mielcarkiem (dbass), Mateuszem Szemrajem (oud) i Wojciechem Lubertowiczem na perkusji.

Grazyna Długo by pisać o niezwykle wysokim poziomie, różnorodności gatunków i stylów, wyjątkowo sprawnej organizacji pod czujnym okiem Dyrektora Festiwalu Tadeusza Malickiego, nadkomplecie widowni, a także wzorcowych materiałach promocyjnych o niebagatelnej szacie graficznej, autorstwa Małgorzaty Knobloch.

Autorka tekstu, Grażyna Studzińska-Cavour z perkusistą Clarence Penn

Zakończę więc krótko prośbą do organizatorów o wpisanie kolejnych edycji festiwalu w stały kalendarz wydarzeń kulturalnych naszego regionu i kraju. Olbrzymie przedsięwzięcie, w którym miałam możliwość uczestniczyć pozostawiło nieopanowaną chęć na więcej. Dziękuję i proszę o bis.

 

Grażyna Studzińska-Cavour

 

Link do „Palm Jazz Festival”… Część II-ga

https://www.polishnews.com/index.php?option=com_content&view=article&id=1718:relacja-z-qpalm-jazz-festivalq-w-gliwicach&catid=86:muzykamusic&Itemid=266