11.11.2026 to ważna data w historii nowoczesnej Polski

Foto: www.prezydent.pl

11.11.2026 to ważna data w historii nowoczesnej Polski

Czy to jest normalność?

Ważny urzędnik państwa, wydaje swoim askarysom, jaszczurom czy janczarom, polecenia „służbowe”. Ci, co są od tej roboty, wykonują ją czasem nie wszyscy (zwolnienia lekarskie), bez względu na obowiązujące prawo. Bardziej wtajemniczeni rozumieją nawet, że nie wszyscy znają obowiązujące prawo, nawet wtedy, gdy są powołani do jego przestrzegania oraz zatrudnieni do takiego dzieła.

Ale przecież postęp, zaznacza swoją obecność nie tylko poprzez udostępnianie internetem tego co potrzebne, temu który realizuje dostawy (a nie odbiorcy – por. Orwell i jego quasi – tezy)! Wszechwładca praw ogłasza „urbi et orbi”, że nikt nie powinien mieć wątpliwości co do zasady: „on prawo stosuje tak, jak on je rozumie”.

W jakimś filozoficznym chyba tylko sensie, interesujące jest to, że zwykły obywatel Polski, nie będący nawet początkującym studentem prawa, rozumie to co napisane tak, jak zapisuje ustawa i nie wmawia nikomu, że jest inaczej, bo on ma przepisane przez lekarza, niemieckiej firmy specjalne okulary… . To znaczy, gdzie ów postęp, manifestuje swój oryginalny sposób czytania praw?

W takiej np. Unii Europejskiej, nie rozumieją tego, jak napisane jest prawo, ale głoszą, jak oni to prawo po swojemu rozumieją. To stara, doświadczona zachodnioeuropejska wyższa szkoła prawa, której z całą pewnością w Europie Środkowej brak, z uwagi na ogólne zacofanie i niedorozwój.

Nic zatem dziwnego, że ta stara tradycja kultury prawa współczesnej Unii, pojmuje to co się dzieje nad Wisłą, jako bezprawie. Urzędnicy Unii, z tytułami o których w zdewastowanej wydarzeniami po roku 1939 Polsce, nikomu się nie śniło, wypowiadają serie sloganów dla swoich wiernych.

Czy zatem zwykły Polak, któremu wmawia się, że jest suwerenem, jest w stanie ogarnąć taki dysonans poznawczy?

Aby się z tym jakoś uporać, wychodzi z flagą Polski na ulice każdego 11 listopada, w kolejną rocznicę odzyskania niepodległości Polski. Nie rozmyśla On wtedy nad tajemnicą odwrotnego znaczenia określeń używanych w Unii, ponieważ nie odbył wcześniej stosownej tresury w zakresie nowomowy, jak to zrobiły koleżanki i koledzy sąsiedzi.

Kiedy najważniejsza ustawa w państwie, Konstytucja RP, mówi bez ogródek o rozdzieleniu Trybunału Konstytucyjnego od innych części władzy oraz czyni TK niezależnym od czegokolwiek, to uważa On za swój obywatelski obowiązek powiedzieć nie takim politykom, którzy popełniają konstytucyjne przestępstwo kryminalne.

W kulturze wyrobionych elit państw zachodnich, znane są sposoby wyrażania zbiorowych poglądów społecznych, poprzez organizowanie marszów. 11 listopada w Polsce również odbywają się niezliczone marsze społeczne. Bez względu na różnice zapatrywań, czasem politycznych, a innym razem zwyczajnie „chlebowych”, Polaków łączy ten dzień Narodowego Święta w jedną całość. Do stolicy kraju przybyły specjalnie w tym dniu tysiące osób. W innych miastach marsze odbyły się równolegle. Nie ma żadnego znaczenia, czy podawane szacunki liczby uczestników są dokładne, czy przewymiarowane w którąkolwiek stronę.

Oczekiwania organizatorów oraz tych ugrupowań, którym trudność sprawia polskość pod każdym azymutem, zostały przekroczone w znaczeniu nie tylko liczby uczestników, ale także składu poglądów ludzi, którym przychodzi się na co dzień spierać. W tym dniu oraz z powodu tego święta, uczestnicy wspierali się wzajemnie w sprawach: prawo i jego stosowanie; nie pięścią a rozumem.

Byli tam wszyscy, których łączy sprawa Polski, bez względu na sztuczny podział na zwolenników, czy przeciwników obecnego rządu, czy jakichkolwiek partii.

Nic nam nie wiadomo o tym, czy w Europie, taki wyraz przywiązania do niepodległości rozumiany jest jako normalność, czy może tak, jak tego na obecnym etapie rozwoju, życzy sobie unijna zadyszka.

Z Polakami – jak to twierdził premier W.B. Churchill, jest zawsze jakiś kłopot. Tym razem, życzą Oni sobie stosować prawo, jakkolwiek nieco cherlawe. Tyle że jego marskość, Unii jakoś wcale nie przeszkadza. Ot, wystarczy generalnie opowiadać banialuki, że to państwo bezprawia. Tym prędzej można zapomnieć, że „ ci okropni Polacy”, znowu czegoś chcą, znowu coś im się nie podoba. Tak, to prawda, Polacy nie chcą dla świętego spokoju europejskich elit Unii, pogrążyć własnego państwa, w odmętach brukselskich pomysłów.

To dlatego stają w obronie Trybunału Konstytucyjnego oraz cieszą się kolejnym Świętem Niepodległości.

Zwykła gramatyka, nazwę Polska rozpoznaje, jako rzeczownik. Normalność nie odmienia się wg podobnych reguł. Nie chcę wiedzieć jakiej uczelni podwoje „zaliczył” autor-ogniomistrz bon motu „Polska – to nienormalność”. To żaden majstersztyk porównania. Jeden stary wyjadacz polityki twierdził: „nawet kucharka może zostać dyrektorem”. Nie tylko, że koncepcję taką stosowano powszechnie, pomimo wielu doświadczeń, wszystko wskazuje na to, że w materii tej nic się nie zmieniło.

W tym dniu, nikt nie liczył w Polsce na pierwszego ministra. Trzeba przyznać, że pod tym względem to udany dzień.

Tym bardziej, że po raz pierwszy od 1939 roku Polacy usłyszeli wyraźny przekaz Prezydenta — Karola Nawrockiego — określający Państwo i jego istotne składowe. Wypada przytoczyć główne punkty:

  • Niepodległość jako odpowiedzialność za drugiego Polaka

  • Suwerenność Polski nie może być przedmiotem politycznych targów

  • Trybunał Konstytucyjny, jako ostoja państwa prawa

  • Elity polityczne mają służyć narodowi a nie odwrotnie

  • Silne państwo ma chronić wolność, a nie ją ograniczać

11.11.2026 to ważna data w historii nowoczesnej Polski. Chciałbym połączyć te wydarzenia z „Przedwiośniem”. Mam takie marzenie, że oto przeżywamy ciąg dalszy.

Marcisz Bielski GH / USA