Redakcja „Polish News” w Świątyni Opatrzności Bożej

Idea budowy świątyni

Idea budowy wspomnianej świątyni sięga czasów panowania króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. To właśnie z jego inicjatywy, kościół miał stanąć pod Warszawą, na skarpie nad wąwozem Agrykola, naprzeciw Zamku Ujazdowskiego.

Były architektoniczne projekty

Jak nie trudno się domyśleć, było bardzo wiele projektów architektonicznych tej świątyni, ale polski król wybrał projekt oparty na rzucie krzyża greckiego, co było autorstwem Jakuba Kubickiego, który był uczniem Dominika Merliniego. Pierwsze prace budowlane musiały być nieco odsunięte w czasie, ponieważ Kubicki zmuszony był wyjechać do Paryża.

Rozpoczęcie budowy świątyni

Konstytucja 3 Maja, która została ogłoszona na ziemiach polskich w roku 1791, no i jak wiadomo była ona drugą na świecie ustawą, po Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Była to ustawa regulująca organizację władz państwowych oraz prawa wraz z obowiązkami obywateli. Dwa dni po jej ogłoszeniu Sejm Rzeczpospolitej podjął uchwałę, „aby na tę pamiątkę kościół pod wezwaniem Opatrzności Bożej był jak najszybciej wzniesiony, gdyż król Stanisław August zaofiarował na ten cel fundusze oraz skarpę łazienkowską, przeznaczoną już wcześniej na budowę kościoła”…

Położenie kamienia

Punktem kulminacyjnym obchodów pierwszej rocznicy Konstytucji 3 Maja, było położenie kamienia węgielnego pod wspomnianą świątynię. Dwa tygodnie później jak wiemy to z kart historii, na ziemie Rzeczypospolitej wtargnęły wojska rosyjskie. Entuzjazm związany z budową tej świątyni, rzecz jasna został szybko rozwiany. Trzy lata później, naszej Ojczyzny nie było już na mapie politycznej świata, a polski król zmuszony był abdykować.

Rząd carski w Polsce

Władze carskie jak czytamy o tym na kartach historii krwawo stłumiły powstanie listopadowe oraz powstanie styczniowe. Zwalczały wszelkie wystąpienia patriotyczne, a lud demonstrujący karały zesłaniem na Syberię. W obawie przed carskim prześladowaniem, wielu polskich patriotów zmuszonych było opuścić nasz kraj. Ale w warszawskim Ogrodzie Botanicznym, jako symbol wolnej Ojczyzny stała kaplica kościoła Opatrzności Bożej, gdzie ludność Warszawy zanosiła swe modły o przywrócenie nam niepodległości.

Rok 1891

W setna rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja, polska młodzież akademicka Warszawy złożyła tam kwiaty. Z tej też okazji, wybito kilkanaście medali pamiątkowych, zarówno na ziemiach polskich pod zaborami, jak i wśród Polonii rozsianej po całej Europie.

Kolejny projekt budowy świątyni

Za zgodą zaborczych władz, odbyły się uroczyste obchody 125 rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja przypadające na rok 1916. We wnękę kaplicy Opatrzności Bożej wmurowano pamiątkową tablicę. Obok posadzono młody dąb, symbolizujący trwałość dążeń narodowych Polaków. Wybito też stosowny medal pamiątkowy.

Rok 1921

Trzy lata po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, ustawą Sejmu Ustawodawczego stwierdzono wolę narodu do budowy wspomnianej świątyni. Świątynię tę miał budować polski naród. Dlatego też, rząd Józefa Piłsudskiego ufundował wieczyste stypendium na odprawianie codziennej Mszy świętej w intencji pomyślności Rzeczpospolitej. Przy okazji głoszono publiczny konkurs na nowy projekt świątyni. Wybrano jednomyślnie projekt Bohdana Pniewskiego. Tym razem świątynia miała stanąć na Polu Mokotowskim lecz i tym razem udaremnił jej powstanie wybuch II wojny światowej.

Nieudane próby budowy świątyni

Po zakończeniu II wojny światowej, nadal nie było niepodległej Polski, gdyż była ona uzależniona od Rosji. Lata powojenne to czas represyjnych rządów komunistycznej partii PZPR. Budowę świątyni Opatrzności Bożej próbowano zainicjować za kardynała Augusta Hlonda, ale jego śmierć zniweczyła te plany. Prymas Tysiąclecia kardynał Stefan Wyszyński przypominał społeczeństwu o podjętych zamiarach budowy tego kościoła. Idea ta została podjęta na nowo również przez Prymasa Polski kardynała Józefa Glempa. Budowa wspomnianej świątyni, została sfinalizowana dopiero w Trzeciej Rzeczpospolitej, a dokładnie w dniu 11 listopada 2016 roku.

Panteon Wielkich Polaków

W warszawskiej Świątyni Opatrzności Bożej znajdują się groby i miejsca symbolicznych pochówków, wielu ważnych dla Polski postaci. Między innymi mowa jest w tym miejscu o grobach prezydentów RP na uchodźstwie. A byli Władysław Raczkiewicz, August Zaleski, Stanisław Ostrowski, Ryszard Kaczorowski oraz Kazimierz Sabbat i Edward Raczyński. Pochowano tam również Stefana i Zofię Korbońskich, a także znajduje się symboliczny grób Jana Pawła II.

EWA MICHAŁOWSKA- WALKIEWICZ